RSS  

سلام

بی تو تنهایی تاریکی دارم/ موریانه های حقیری ستونهای جهان را می جوند.

یادت که شکوفه می زند/ سلولهلی منجمدم در ملکوت پرواز می کنند/ ودلم کبوتر خانه ی تو می شود.

حالا تو در تمام من قدم می زنی /مرا تصرف می کنی/دلم که حسین آباد توست الله مدد و الله مزار   

میخواندو برای به تو رسیدن لحظه لحظه پیر می شود/  ای پیدایی هر پیدا/ای شروع هر آغاز /در کجای زمین می وزی که تمام درختان به چهار جانب نمازت را قامت بسته اند؟

در کدامین آسمانی؟در کدامین قلب می تپی که تمام شاهرگهای حیات از تو ادامه می یابند؟به کدام قبله نمازم را بخوانم که جانب تو نباشد؟کدام سنگ را عاشق شوم که دل به تو نسپرده باشد؟در کدام بیابان بدوم که ذکرت گلستانش نکرده باشد؟کدام نوح است که با ذکرت طوفانی نشده باشد؟وکدام اسماعیل تاریخ است که تیغت را عاشقی نکرده باشد؟

راستی گوسفند شدن کم آرزویی نیست وقتی اسماعیل نباید قربانی شود.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    

محمودرضا اكرامي‌فر گفت: مفاهيمي كه در شعر امروز شاعران هست، در يك سطح ملي و در يك سطح فراملي است. اين شاعر و پژوهشگر در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) در خراسان، با بيان اين مطلب گفت: امروز با پيشرفت امكانات و ارتباطات، شعر شاعر، فرامخاطب و فراملي مي‌شود، كه به عقيده من، از اين حيث درست است، اگر ما بگوييم از جامعه خودش اثر نمي‌پذيرد و به همين نسبت هم حرف نادرستي است اگر بگوييم فقط بر جامعه خودش اثر مي‌گذارد