RSS  

  خدا  بزرگ ، خدا  مهربان ، خدا خوب  است

  تو خوب هستي و من خوبم و هوا خوب است

  دلم اگر چه شكسته ،اگر چه بيما ر است  --

  ولي به عشق تو چون هست مبتلا ، خوب است

  مريض عشق تو هرگز شفا نمي خواهد

  چرا كه درد اگر بود بي دوا ،خوب است

  مگو كه "درد و بلا يت به جان من بخورد"

  به راه عشق ، اگر درد ، اگر بلا خوب است

                       ***

  خوشم به خنده ، به اخم و گلايه ات ، زيرا --

هر آنچه مي رسد از جانب شما خوب است 

...پیشانی دریا،که آب چشم ماهی هاست

آخر چروک افتاد و آخر موج پیدا شد

دریا و ماهی بار دیگر آشتی کردند

هر برکه ،هر گودال بی مقدار دریا شد

آمد کسی که دست هایش مال مردم بود

آمد کسی که نسبتی با عشق و طوفان داشت

در سینه اش یک دل ، دلی از جنس تابستان

د رچشم های بالغش  پیغام  باران  داشت

می گفت من خورشید را در آستین دارم

می گفت من آیینه ی اهل زمین هستم

ای دست های سر بزیر و سرد،اي مردم

من با تمام آسمان ها همتنشین هستم

هان ای شمایانی که سیمرغید و می بینم

در بالهای بسته تان پرواز خوابیده

ای مکه، ای دریا ي بی ماهي ،شب بي ماه

آتشفشان  با  دهان   باز  خوابيده

اي مردم ، اي آواز هاي منتشر در باد

در دستهاي من خدا لبخند خواهد زد

اي دشتهاي تشنه و با آب نامحرم

يك گل شما را با خدا پيوند خواهد زد

  مرا ببخش كه مثل تو مهربان نشدم

  مرا ببخش كه پير آمدم، جوان نشدم

  مرا ببخش كه از خاك بودم و هرگز  _

  براي دست دعاي تو آسمان نشدم

" هزار جهد بكردم كه سر عشق..."ولي شكر -

حريف حرف حساب دل و زبان نشدم

  هميشه نيت گرگ و شبان يكي بوده است

  خداي شكر ،كه من ، اين نبودم،آن نشدم

  چه فرق مثل چه كس بوده ام ؟مهم اين است-

  كه با وجود تو محتاج ديگران نشدم

  ساعت ده صبح است

           دست هاي آسمانی تو

                                     با لب هاي من

                                          دعا مي خوانند.

   دعا ها يي كه لب هاي فرشتگان نيز

                             از آن باكره است

                        ... كه آسمان را به باران مي رساند

                         ... كه زمين را بارور مي كند .

  حالا  ده و نيم صبح است 

                          باوضوي هم

                         نادرترین نماز تاريخ را می خوانیم.

    در سایه ی درختی پیر

          كه نام خودش را هم به ياد ندارد

                                   باریدن را تجربه می کنیم .

   ساعت از ده و نيم هم گذشته است

   من با لب هاي تو

   تو با دستهاي من 

            بااشتياق سكوت قنوت مان را مي شكنيم

   حالا  تو دعا می باری

            من اشک

  وفرشتگان نماز شکسته می خوانند.

   با بهاري كه در چشم هايت مي وزيد

             باگلهايي كه خلاصه بهشت بودند

   با دستهايي كه

           دانه هاي دعا در آسمان مي پاشيد

            تا فرشتگان گرسنه نمانند.

   با لب هايي كه مفاتيح الجنان من است.

   بهار در چشم هاي تو بود

                     زمستان د رنگاه من

                    كه در آن عصر گرما ريز

                           در سكوتي سرد مي شكستم

                                            بر سنگهايي سپيد و داغ .

   من ايستاده مي مردم

           در حالي كه تو در من نفس مي كشيدي

                                        بزرگ تر مي شدي .

   حالا من از تو پرم

   از تو

         كه  خدا از سر انگشتان نيايشت قد مي كشد

                                    و صداي ربنايت

                                   آبهاي سرازير را به آشوب مي كشاند.

              از تو

               كه با هر بامداد ت من را متولد مي كني

               من را كه  كوچك شده ام تا تورا بزرگتر ببينم.