RSS  

      فاش می گویم

         که مولایم علی ست

                 آفتاب صبح فردایم علی ست

رفتم

منی که بودم از شرم خدا سرشار

شیرین ترین شیرین فرهاد شما مردم

همه ی خطا هاموازي اندعنوان هجدهمین کتابم است که از سوی انتشارات تکا به بازار آمد.

این کتاب مجموعه نثر های ادبی من است که امید وارم مورد توجه عزیزان اهل کتاب قرار گیرد.

پیشاپیش عزیزمندی خوانندگان این سطور و این کتاب را ارج می نهم و می ستایم.

...بانو!

عاشق شدن کم آرزویی نیست،نگاه بهانه كوچكي ست كه آغاز شويم پس از دو ركعت طوفان.پس از دو قنوت

 باران ،پس از دو دوبيت نگاه.

بايد بر خيزم و براي پرندگان ماهي خوار دريا باشم.براي پرندگان مهاجر درخت و براي مترسك ها باد،تا

آستين هاي تهي از دست شان قصيده شود.

آخرين برگ كه افتاد درخت تمام شد.آخرين ستاره كه باريد آسمان هبوط كرد.آخرين انسان كه مرد خدا بودنش

 را به شك نشست .

آنگاه ابر ها كه آه هاي سر گردان من اند با شانه هاي كوهستان دف زدند.

بايد بر خيزم بانو ! و براي آخرين قنوت زمين ربنايي بيافرينم و براي آخرين پرنده پروازي.

...

  گل ها

      فقط به خاطر تو 

               باز می شوند

           دریا به سمتی که نمی دانیم کوچیده ست

           دریا تمام ماهیان را با خودش برده است

   بیا بر خیزیم

       هیچکس

            با نمازنشسته به خدا نمی رسد.

  هیچ کس نیست

  آسمان از پرنده تهی شده است

      گیاه از گل

         درخت از شاخه

                   شاخه از برگ.

  اما

  من از تو پرم.

  بانوی من!

        برقص

            تا سکوت زمین بشکند.

تو کیستی

که گیاهان تا نگاهت مد بر می دارند

و درختان

در امتدادمسیرت سبز می مانند؟

تو نیستی

انتظار

ریشم را سپید کرده است

هیچ چیز نیست

هیچ چیز

نه دلی

نه....نه....نه....